{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
triumvir (Diccionari)
triumvir
m. HIST.
En l'antiguitat romana, cada una de les tres persones que formaven una comissió o associació.
triumvir (Traducció Valencià-Castellà)
triumvir
m.
triunviro.
Et pot interessar
amistoso
andrómina
bipolaridad
cacodilo
cartografía
condado
confitería
desencongiment
disputant
embagular
epítrop
hemoglobina
membrat
normativismo
novatada
plasmalema
sinsubstancia
suceso
teucali
vertedera