{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
instrumentatiu (Diccionari)
instrumentatiu -iva
adj. LING.
Es diu del verb que, en unió de l'acció, expressa l'instrument amb què esta és acomplida.
instrumentatiu (Traducció Valencià-Castellà)
instrumentatiu -iva
adj.
instrumentativo -va.
Et pot interessar
agnosticismo
antipodismo
apartar
arraulir
artrólito
comburent
demulcent
displásico
erístic
escaléxtric
fibrosarcoma
gomoresina
hebijón
introvertido
meleagrídid
moll
pítico
rasar
serf
soplete